VAZGEÇİŞ
Vazgeçmek kolay mecnun.
Gözlerin seni aradığı aklın o yaman çıkmazında,
Bırakıp gitmek kolay.
Sanma ki sensizliğin en derine işlediği o an
Günah değil sevilmeyişlerin acısını çıkarmak,
Hatta kabullenmek yalnızlığı...
Derin bir kuyudan çıkamayacak olmayı bir süre
Sevmek ... O denli sevmek...
Vazgeçişlerin nedensiz olduğunu bilmek
Yakmak bir kor gibi avuç içlerinden başlayan bir sızıyla tüm bedenini
O denli yanmak...
Vazgeçmek kolay mecnun.
Sevmemek hiç kimseyi yokluğunda
Sevemeyecek olmanın verdiği acıyla
Tüm bilinmezliklerin farkındalığında
Yine de bilmek bütün meseleyi
Canının yandığını sezerek
Sen ki, canımdan çok sevdiğim
Canını canıma katarak susuzluğumu dindirdiğim
Varsa yok olmak sonunda, tüm varlığın kenarında
Acı çekmek bir suçsa dindirilemeyecek bir yarada,
Sevmenin öbür adı vazgeçmek .
Gözlerimin seni aradığı bu gece
Titreyen ellerimin ihtiyacı vardı bir çift söze
Lakin gelmiş olmak da şeref.
ECEM UZUN
